Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘thomas’

Thomas roerde door de soep. Minestronesoep volgens een recept van de Italiaan om de hoek. Thomas had zich ontpopt als een ware keukenprins. Hij had plezier in koken. Hij vond het dan ook jammer dat Sharon niet warm liep voor zijn culinaire hoogstandjes. Nu lag ze ook weer op de bank met een Twix, terwijl het eten bijna klaar was.  

Hij was blij dat de campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen eindelijk losbarstte. Sharon zou weer snel verkassen naar haar appartement in het Haagse. En door haar tiende plek op de PvdA-lijst was hij ervan verzekerd dat ze daar voorlopig zou blijven. Ze hadden een goed huwelijk, maar dat kon alleen standhouden als ze elkaar niet te vaak zagen. Dat was eigenlijk altijd al zo geweest. Vanaf het eerste begin was zijn interesse in Sharon puur functioneel. Toen ze elkaar leerden kennen bij de Jonge Socialisten vond Thomas haar maar een overenthousiaste hittepetit. Maar hij voelde dat omgang met haar mogelijkheden bood.

In de tuin hupte een vogeltje rond. Een mees of een merel, hij wist het niet. Natuur deed hem niet zo veel. Thomas was meer een mensenmens. Hij wist wat mensen nodig hadden. Zo had hij ook Sharon ingepalmd. Niet alleen bij mannen gaat liefde door de maag. Vanuit de woonkamer hoorde hij het geritsel van de volgende Twix. Hij zette de afzuigkap aan om het niet te hoeven horen. Vroeger maakte hij zich nog weleens druk over haar eetgewoonten, maar daar was hij mee gestopt. Het leidde alleen maar tot ruzie. En dat kon hij niet gebruiken. Thomas had haar nodig om zijn politieke carrière op de rails te krijgen. Aanvankelijk leek dat ook te lukken. Sharon regelde een mooie functie voor hem bij ECOSY, de Europese organisatie van jonge socialisten. En daarnaast nog wat leuke nevenfuncties. Veel werk had hij er niet aan maar het gaf hem wel het nodige aanzien. Het leven lachte hem toe in die tijd. Sharon had inmiddels haar appartement in Den Haag en hij kon zijn eigen gang gaan. In Enschede wisten de dames al snel dat ‘die Thomas van Sharon’ graag de rekening betaalde en cadeautjes uitdeelde voor wat extra aandacht.
  
De ster van Sharon rees snel. Thomas begreep daar weinig van. Hij had haar nog nooit betrapt op een originele gedachte. Laat staan dat ze iets zou kunnen bijdragen aan het land. Het had er vast mee te maken dat iedereen haar een gezellige meid vond. Zelf zag hij dat niet meer. Nooit gezien eigenlijk. Ja, ze was dik, maar dat is niet hetzelfde als gezellig. Maar hij zag blijkbaar toch iets over het hoofd, want Sharon schopte het zelfs tot staatssecretaris van Onderwijs. In werkelijkheid hield dat in dat ze de secretaresse was van de secretaris-generaal, maar dat mocht de pret niet drukken. Ze typte zijn memo’s met veel plezier uit. “Kleine moeite”, riep ze dan. Op het ministerie noemden ze haar daarom ook wel staatssecretaresse of erger: juffrouw Jannie. Sharon had dat niet in de gaten, zoals ze wel meer niet in de gaten had.

Thomas haalde de pan van het vuur en liep de woonkamer in. Sharon was op de bank in slaap gevallen. Met haar chocolademond had ze strepen gemaakt op de witte Jan des Bouvrie-bank. Thomas ging aan tafel zitten, stak wat kaarsen aan en begon in stilte te eten. Als alles goed ging, zou hij nog wel vaker zo zitten. Sharon zou vermoedelijk minister van Onderwijs worden. Misschien wel vice-premier. Ook de nieuwe partijleider leek namelijk weer een groot talent te zien in Sharon. En dat bood nieuwe perspectieven. Misschien ook wel voor hem. Hij speelde met de gedachte om weer eens met Sharon mee te gaan naar het westen. Misschien herkende Job ook wel wat kwaliteiten in hem. Thomas was nog jong genoeg om onderaan te beginnen. Laatst had hij zich al goed vermaakt op het partijcongres. Daar had hij een praatje gemaakt met Mei Li Vos. Mei Li had een héél kort rokje aan. Eigenlijk had meneer Dijksma ook best meneer Vos willen zijn.

Advertenties

Read Full Post »