Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘michel houellebecq’

Jack de Vries hurkte boven het gat in de grond. Hij wist niet dat zoiets bestond in Nederland. Op campings in Frankrijk had hij die hurk-wc’s vaak gezien, maar hij had ze kunnen vermijden. Hij papte altijd aan met de campingeigenaar zodat hij bij hem naar de wc kon. Jack vond het mensonwaardig om hurkend te schijten. Honden doen dat. Mensen niet. Maar hier op de Frederikkazerne was geen andere plee. Hij moest wel, hij kon het niet de hele nacht ophouden. Jack sloeg zijn armen om zijn knieën en probeerde zich te ontspannen. Poepen ging niet vanzelf de laatste tijd. Dat gedoe over Melissa bezorgde hem stress. En dat leidde bij hem altijd direct tot fysieke klachten. Dan ging er van alles vastzitten.

Hij sloot zijn ogen en luisterde naar het getik van een leiding verderop in het gebouw. Het deed hem denken aan marcherende soldaten. Toen hij nog voorlichter was bij de landmacht vond hij het geweldig om daarnaar te kijken. Het gaf hem een vrij gevoel. Zij moesten zich in het gareel houden, terwijl hij lekker in zijn kantoortje persberichten zat te tikken. Zogenaamd dan. Eigenlijk was hij het grootste deel van de tijd aan het mailen met redactiesecretaresses van toonaangevende media. Dat was zijn talent: aanpappen met mensen die goede dingen voor je konden doen. Hij had die typmiepjes helemaal onder de duim.

Jack was niet altijd een womanizer geweest. Op school zagen de meisjes hem niet staan. Alle aandacht ging naar zijn klasgenoot Rob. Die kon alle meisjes krijgen die hij wilde. Jack probeerde Rob zo goed mogelijk na te doen om ook een graantje te kunnen meepikken, maar het lukte hem niet. Ja, één keer kreeg hij een valentijnskaart. Maar die kwam van een lelijk meisje dat twee klassen lager zat. Toen Jack op zijn twintigste nog steeds maagd was, besloot hij daarom lid te worden van het CDA. Daar was het niveau van de versiertrucs niet zo hoog. Bovendien hadden veel CDA-vrouwen een zorgvuldig weggestopt libido dat op springen stond. Jack voelde zich geroepen om dat te bevrijden. Aanvankelijk moest hij zijn meerdere nog erkennen in Ruud Lubbers, maar toen die een stapje terug moest doen wegens een billenknijpincident was de weg vrij voor Jack. Gouden tijden waren het: overdag slaagde hij erin het stoffige gedachtegoed van het CDA aan de man te brengen, ’s nachts neukte hij alles wat los en vast zat.

Aan zijn zegetocht kwam echter een abrupt einde toen zijn avonturen met Melissa op straat kwamen te liggen. Ineens werd zijn reputatie als ‘coming man’ in een nieuw daglicht geplaatst. Jack hoefde niet lang na te denken om te weten aan wie hij dat had te danken. De media wezen al snel in de richting van andere politieke partijen. Die zouden het schandaal naar buiten hebben gebracht om de CDA-campagne te schaden. Maar hij wist wel beter. Het was zijn oude rivaal Lubbers. Die sluwe vos was weer op krachten gekomen en was klaar voor een tweede ronde. Jack grijnsde bij de gedachte. Ergens gunde hij het de oude meester wel.

Kut, hij was het wc-papier vergeten. Hij had op de kazerne een hele vleugel tot zijn beschikking, maar op geen enkele plee hing wc-papier. Wel was er een kraantje met een plastic emmertje eronder. Na enig aarzelen liet hij het vollopen. Met korte, snelle bewegingen sloeg hij het water tussen zijn bilnaad. Was dit de bedoeling? Hij had het niet durven vragen. Dat soort dingen vraag je niet. Hij stond op, trok zijn broek omhoog en voelde zijn onderbroek nat worden. Eigenlijk vond hij het wel best dat zijn escapades naar buiten waren gekomen. Jarenlang had de CDA-top hem gechanteerd met zijn geheimen. Jack kon Jan-Peter niet meer luchten of zien, maar werd gedwongen zich voor hem te blijven inzetten. Nu was hij daar eindelijk van verlost. Eindelijk kon hij weer doen wat hij wilde.

Hij dacht erover om de overstap te maken naar de PvdA. Daar zaten nog veel oude hippies. Die konden zijn levensstijl vast wel waarderen. En hij had een brochure aangevraagd van Club Med, een aanbieder van exclusieve vakanties waarover hij had gelezen in de boeken van Michel Houellebecq. Club Med had eigen campings waarop iedereen het met iedereen deed, zonder enige reserves of schaamte. Dat was precies wat hij nodig had om zijn gedachten weer op orde te krijgen. Als ze daar nu maar wel een normale wc hadden…

Read Full Post »